Gister heb ik besloten om de training van het nieuwe werken voor een tijdje los te laten. Na maandenlange voorbereidingen en vele brainstorms en bijeenkomsten met Caroline is het ons niet gelukt om voldoende mensen voor de training te krijgen.
Loslaten doet pijn, maar is momenteel het enige wat ik kan doen omdat trekken aan iets wat op de een of andere manier niet beweegt, veel energie kost en dat is niet de bedoeling. Natuurlijk weet ik dat iets in de markt zetten tijd kost, volharding en doorzettingsvermogen. Maar soms is er ook een andere stem die zegt, laat het los, wie weet wat er dan gebeurt. En daar heb ik naar geluisterd.
Het nieuwe werken is een geweldig onderwerp waar heel veel in te ontdekken, te leren en te doen is. In te filmen, mensen te ontmoeten, want dat is het mooiste voor mij. Luisteren naar de verhalen van mensen die iets doen waar heel hun hart van opengaat. Daarom kies ik ervoor om de komende tijd me te richten op het luisteren naar de verhalen van anderen, dit vast te leggen en door te geven. Focus op film en vooral regie dus. Ik weet zeker dat dat voor mij een goede beslissing is en daarin zal ik nog veel mensen gaan ontmoeten die een link hebben met het nieuwe werken. Want is het nieuwe werken en daaraan gekoppeld het nieuwe leiderschap niet een onderwerp waar heel veel van ons mee bezig zijn?
Loslaten is ruimte geven aan iets nieuws waar je nog niets van weet….