Processen, patronen en het nieuwe werken

17/05/2010 om 1:24 pm · Ingedeeld onder Caroline Ligtenberg en van tags voorzien:autarktische woning, duurzame vacaturebank, flexwerkplek, kansen, loopbaan, nieuwe werken, nieuwewerkenvanuitjekern

Met alle mensen die, net zoals ik, ook wel eens wakker liggen van de ‘fouten’ die ze maken deel ik de blog van Prof. Paul de Blot http://bit.ly/9wL7Gi. Net van donderdag op vrijdag heb ik liggen piekeren over van alles en nog wat wat ik ‘fout’ heb gedaan of wat ik beter kan doen. ‘s Ochtends bij het opstaan heb ik een hele rits stappen plannen, voornemens en twijfels aan mezelf. Mijn hele lijf is doordrongen van spijt, berouw en angst voor de volgende stap in mijn leven. Jeroen, mijn partner, en ik hebben die dag een afspraak met een makelaar in Duitsland omdat we daar SAMEN (we latten nu) een nieuw leven willen starten. Ik open mijn mailbox en krijg op dan precies wat ik nodig heb. Deze blog van Prof. Paul de Blot: ‘fouten worden altijd gemaakt’. ‘Fouten maken’ is het leitmotiv van mijn nacht, dus dit is het eerste wat ik ga lezen. En echt, wat woorden met je kunnen doen zeg. Met een beetje relativeringsvermogen en humor kijk ik opeens naar mezelf en vergeet ik in één klap al mijn voornemens om mijn leven en mijn omgeving zo te regelen dat ik en de mensen om mij heen geen fouten kunnen maken. Mijn angst is verdwenen en ik zie opeens weer alle mogelijkheden en alle ruimte om me heen en mijn levensweg tot aan de bocht. En tja, wat achter die bocht ligt dat weet niemand, zelfs ik niet. Ik weet alleen de bestemming waar ik heen wil. Samenwonen met Jeroen net over de grens bij Nijmegen.

In Duitsland heet het nieuwe werken e-working hoor ik van onze makelaar. Het is er erg in opkomst wat hij logisch vind, want Duitsland is erg groot en mensen wonen er gemiddeld verder van hun werk dan wij hier in Nederland. Meestal bouwt onze makelaar daarom een kantoor aan huis voor zijn klanten. Van flexwerklocaties zoals Igluu, The HUB (er is er ook één in Berlijn kan ik hem vertellen) heeft hij nog niet gehoord.

Terug komend op mijn proces van die dag. Ik heb een patroon ontdekt: Angst voor zo’n grote stap triggert bij mij het overdenken van al mijn flaters, zodat ik niet meer geloof in mijzelf en ‘niet goed genoeg ben’ om die grote stap te nemen. En die neem ik dan niet. Of ik laat me zo belemmeren door de regeltjes die ik opstel om niet te falen, dat er veel mogelijkheden uit mijn zicht blijven.

Herken jij dit? Ik zie opeens wat dit voor een impact heeft ook op wat ik doe voor Duurzame Vacaturebank en Nieuwe Werken vanuit je Kern. En wat dit betekend op macro niveau. Al die werk- en besluitvormingsprocessen die zijn vastgelegd. Net zoals in mijn geval vanwege mijn angst voor het maken van fouten. En met welk gevolg? De grootste missers liggen tenslotte in het mislopen van kansen. Kansen om de toekomst te creëren die jij en ik voor ogen hebben. Gewoon omdat we die kansen niet zien.

Ondanks dit inzicht kan ik het idee van een bordje ‘Te Koop’ in de tuin van mijn huis niet verkroppen. Maar gelukkig is het nog niet zover. De makelaar had niets voor ons. Tenslotte willen we een autarkische woning bouwen. Dat kan niet overal. Wel had hij al twee zero-energy woningen op zijn (bedrijfs)naam staan. Oja, en ik besef me ook opeens dat ik het meeste geleerd heb van gewoon doen: fietsen, brood bakken, ondernemen, muurtjes metselen,  workshops geven, moederen, schrijven, communiceren, een onderneming leiden. (schreef het bijna met lange ij), spreken voor een groep, praten voor de radio. Enne… het ging niet altijd vlot in het begin.

Tel je zegeningen.

Reacties (2)